Yalçın ve Fatma Gözübüyük’lerin; SAMİMİ, İBRETLİ VE HİKMETLİ İTİRAFLARI VE ÖZÜR BEYANLARI

Şahısların Ötesinde Bir “Kişilik Mücadelesi” mi, Yoksa “Esma Tecellisi” mi?

Manevi yolun en sarp yokuşu, talebenin kendi algı dünyası ile İlahi takdirin muradı arasındaki o ince çizgi üzerinde yürümektir. Bu yolda yürürken karşımıza çıkan en büyük engel, muhatabımız olan Üstadı (Mürşidi) sadece etten ve kemikten oluşan, bizim gibi sevinen veya bizim gibi öfkelenen bir “beşer” (sıradan insan) sayarak küçümsemeye ve öğütlerini önemsiz göstermeye yeltenmektir. Oysa bu yolun hakikati, şahısların silinip sadece Allah’ın isimlerinin (Esma-i İlahi) sahnelendiği bir tecelligâh olmasında gizlidir. İnsan, yapısı gereği gördüğüne inanmaya meyillidir. Karşısında birini gördüğünde, onun insani özelliklerine ve zafiyetlerine takılıp kalması şeytanın bir vesvesesidir. Ancak manevi terbiyede Mürşit, sıradan bir arkadaş veya sadece bir bilgi aktarıcı değildir. Hakiki Mürşit, Allah’ın kul üzerindeki Rabb (Terbiye eden, şekil veren, olgunlaştıran) isminin o andaki en bariz temsilcisidir.

Makalenin tamamını okumak/dinlemek için tıklayınız.